Archive for the *Scrabble Poetry Category

εύληπτη κάλπη

Posted in *Scrabble Poetry on Ιουλίου 15, 2014 by rodia

Οι κίονες εδράζονται σε λακκούβες,
όπου ο εύπιστος κτηνίατρος
-με την κουτάλα-
στοιβάζει γουναρικά αγριμιών.

Εξω πέφτει πονηρεμένος υετός.
Σαν την ψάθα στο ημίφως
τρέμουν οι Ομαδάρχες της Γης.

____________
ΣΗΜ.1. κάπως έτσι τα σιάχνω…
ΣΗΜ.2. το έφερα στον ενεστώτα, δείχνει πιο δυναμικό.

Advertisements

νύχια φορητά

Posted in *Scrabble Poetry on Ιανουαρίου 5, 2014 by rodia

null

Τί κλαις ρε;
βιδώσου, αισθηματία,
στο λαγούμι σου!

Να σε εντάξουν
στα φρόνιμα κρέατα,
να ζεις στις σκιές
με το τίποτα,
με πατάτες και γόους,
με πληγές που όζουν.

Τα ειρηνικά πτηνά
δεν υψώνονται.
Πηδούν έκτακτα
με νύχια φορητά.

____________________
γραμμένο στις 22/12/2013

ο ιππότης με τη μελιτζανιά πανοπλία

Posted in *Scrabble Poetry on Αύγουστος 19, 2013 by rodia

null

Κουρασμένος ο ιππότης αφέθηκε

να οδηγηθεί από το άλογό του.

Σε σκοτεινές λόχμες εισήλθε εκείνο,

σπάζοντας από τη βάση

πυκνά κλαδιά.

Αρώματα οσφραινόμενο προχωρούσε

κι ο ιππότης στη σέλα

σπηρούνιζε ελαφρά,

ώσπου βρέθηκαν

-άλογο και καβαλάρης-

μπροστά σε πύργο σκοτεινό,

την πηγή των αρωμάτων.

Η πύλη έχασκε ανοιχτή,

εισέβαλλαν χωρίς δισταγμό.

Στεναγμοί σκλάβων αιτούσαν

απελευθέρωση,

ο ιππότης ενέδωσε.

Ελυσε τα δεσμά τους

και φωτίστηκε ο τόπος.

Στρώθηκαν χαλιά βελούδινα, απαλά.

Σερβιρίστηκαν πλούσια δείπνα,

το κρασί έρρεε άφθονο,

στήθηκε χορός άγριος

ακολουθώντας συγχορδίες

πολυσύνθετης ορχήστρας.

Χιλιάδες όργανα, από τα πιο ταπεινά

ώς τα πιο ελεπτυσμένα,

έπαιζαν καθένα το χαβά του,

ταράζοντας τις αισθήσεις των ανθρώπων.

Ο ιππότης έβγαλε τη μελιτζανιά του

πανοπλία,

έγινε μαέστρος με το σπαθί του

και ο τόπος βρήκε την ηρεμία του.

Η πύλη έκλεισε ερμητικά,

ο πύργος δεν διακρίνεται πλέον,

σαν να τον κατάπιε το σκοτάδι.

Μέσα όμως είναι όλα φωτεινά

κι όλα ελεύθερα,

αρώματα, φαγητά, κρασιά, μουσική,

όλοι χορεύουν πάνω στα χαλιά,

το άλογο χλιμιντρίζει μαγεμένο,

η πανοπλία κρέμεται σε ένα κοντάρι,

ο ιππότης ξεκουράζεται

κουνώντας το σπαθί του σαν μπαγκέτα.

[6/7/2013]

Η λαβίδα της μοίρας

Posted in *Scrabble Poetry on Ιανουαρίου 15, 2013 by rodia

null

Υποσχεθήκαμε να αγαπούμε
το στάρι, το λάδι,
τα κτήματα.

Πλην όμως, η λαβίδα της μοίρας
σκάλωσε στα καφτάνια
των γόνων με τα ενώτια.

Δεσμώτες σε νάρθηκες καπνού
βρίζουμε τα δεινά
και την εύκρατον σήψιν.

[14/1/2013]

Γάτοι στους κέδρους

Posted in *Scrabble Poetry on Δεκέμβριος 3, 2012 by rodia

null

Η σόλα του τυφώνα τρίζει.
Με μαγικά ψαλτήρια σπεύδουν γάτοι
των κέδρων ν’ αποτρέψουν το θυμό.
Ικέτες ανεξίθρησκοι,
δοτής παρέας όνων,
την αχανή -ως φαίνεται- βρήκαν δομή
και η σόλα θα σιγήσει.

Γύψινο εκκρεμές

Posted in *Scrabble Poetry on Δεκέμβριος 3, 2012 by rodia

null

«Τρέχει το πάγιο»
Εξηγούσε μια ανεύθυνη αστή.

Οσο οι λωτοί βράζουν,
το πάγιο τρέχει.
Οσο ν’απαλείψεις μια πορδή,
-Αιδώς!-
τρέχει το πάγιο.
Οσο η γή…

Ετρεχες κι εσύ, εξηγώντας
με το μάτι στις φλοκάτες,
στο ρακί, στο τετράδιο…

Ετρεχες ν’ αναστήσεις
το γύψινο εκκρεμές.

____________
28/10/2012

Ιτε ψάρακες!

Posted in *Scrabble Poetry on Δεκέμβριος 3, 2012 by rodia

null

Γύρισα μόνη.
Η πόλη έρημος αυτοκινήτων.
Πτηνά πεινασμένα,
ψάρακες λαού με λέπια δράκου,
έπιναν σε ακάτια
ζυγόν παρουσίας.

Πείτε πτηνά πεινασμένα:
«Οσο κι αν θυμώνεις,
όσο κι αν ιδρώνεις στη σκιά,
φτωχέ λαέ ξεβάφεις…»

Ιτε ψάρακες!

__________________
26/10/2012