Archive for the blogging Category

Η ΔίΝΗ ΚΑΙ Ο ΛύΚΟς -01

Posted in blogging, παραξενα, αναμεταδοσεις on Απρίλιος 8, 2014 by rodia

Βρίσκομαι στη θέση του παρατηρητή συνήθως. Αυτή η θέση μου αρέσει, επειδή είναι πιο ξεκούραστη και ακονίζει το νου. Ετσι λοιπόν, στάθηκα στα ρηχά, όσο γινόταν μακριά από τη μέση του ποταμού όπου καιροφυλαχτούν οι δίνες και οι ρουφήχτρες, και παρατηρούσα πώς κυλούσαν τα γαλάζια του νερά. Στο βάθος μαύριζαν, αλλά η επιφάνεια ήταν καταγάλανη.
Εβλεπα διάφορα φυλλαράκια να τα παρασέρνει το νερό, έβλεπα βατραχάκια να κάθονται σε ξερά κλαδιά που είχαν σπάσει κι είχαν πέσει στο ποτάμι και κυλούσαν μαζί του, έβλεπα προβατάκια να βόσκουν στην απέναντι όχθη, έβλεπα και το τσοπάνη με τους πιστικούς του να κάθονται πάνω στα χορτάρια, κρυμένοι πίσω από τις φυλλωσιές.
Εκεί που όλα φαινόντουσαν ειδυλλιακά, ο ήλιος έλαμπε, τα πουλάκια κελαϊδούσαν, τα αρνάκια βελάζαν και οι κουδούνες των κριαριών καμπάνιζαν βραχνά, νάσου και πήρε το μάτι μου το λύκο να σέρνεται με τη κοιλιά και να παραμονεύει με άγριο βλέμμα. Σίγουρα σκέφτεται ποιο αρνάκι να προτιμήσει, είπα μέσα μου.
Δεν έκανα λάθος, γιατί.. ωπ! όρμησε κι άρπαξε ένα νεαρό αρνί με άσπροφουφουλιασμένη προβιά, το πάτησε χάμω, του έμπηξε τα δόντια στο λαιμό, του ρούφηξε το αίμα. Μετά, με μεγάλη προσοχή, έσκισε το δέρμα από το λαιμό ίσαμε κάτω, το ξεκόλλησε από το κρέας του ζώου, και το φόρεσε. Οπως φοράμε εμείς οι άνθρωποι τα παλτά μας το χειμώνα, έτσι το έριξε πάνω του και του ‘ρχόταν ίσα ίσα.
Mόνο η ουρά του η γκρίζα φαινόταν καθαρά από το παρατήριό μου. Οπως το λιοντάρι φαίνεται από το νύχι του, έτσι και ο λύκος από την ουρά του. Το θέμα είναι τι ακριβώς θέλει ο κυρ λύκος και μασκαρεύτηκε έτσι.
(συνεχίζεται)
_________________
ΣΗΜ. από εδώ, όπου ανέβηκε στις 2/6/2007.. εδωπέρα νομίζω πως ταιριάζει καλύτερα!

Η κρίση των γαϊδάρων

Posted in blogging, αναμεταδοσεις, επικαιρα on Οκτώβριος 29, 2011 by rodia

Μια μέρα εμφανίσθηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.

Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Συνέχεια

Το χαμογέλαστρον

Posted in blogging, παραξενα, της στιγμης, ατακα κιεπιτοπου on Μαΐου 24, 2011 by rodia

Πρόκειται για απαραίτητο εξάρτημα της εξάρτυσης των εξαρτημένων πολιτών του πλανήτη Πλάστη. Είναι ένα λάστιχο σε ανάλογο χρώμα με τα μαλλιά του φέροντος, φέρον ομοιόχρωμους γάντζους εκατέρωθεν, και φοριέται επιμελώς κρυπτόμενο υπό του όγκου της πλουσίας κόμης των φερόντων αυτό, λειτουργεί δε ως εξής: Γαντζώνει τα άκρα του στόματος και τανύζει αυτά έως τα ώτα, εξ ού και η έκφραση «χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά».

Πας όστις δεν φέρει την ως άνω συσκευήν της εξαρτύσεως, συλλαμβάνεται εν τω άμα και φυλακίζεται έως ότου δεχθεί -κατόπιν ισχυράς κατηχήσεως με πολλαπλούς τρόπους- να την φοράει δια βίου.

Οι αμετανόητοι εξορίζονται.

Το χαμογέλαστρον δεν αφαιρείται ούτε εις περιπτώσεις πένθους ή άλλας ζοφεράς ψυχικάς καταστάσεις, διότι δεν αναγνωρίζονται τοιαύται καταστάσεις εκ του Συντάγματος του πλανήτου. Εις τον πλανήτην Πλάστην απαγορεύεται ο κλαυθμός και ο οδυρμός, καθώς και η απλή γκρίνια.

Προσφάτως διεγνώσθει μία τάσις αποφυγής του χαμογελάν_διαρκώς από ικανόν αριθμόν πολιτών του πλανήτου και αυτό προβληματίζει την κυβέρνησιν: Εάν εξορισθούν τόσοι πολλοί, ποιους θα εξουσιάζει;
____________________________
Η ιστοριούλα γράφτηκε σαν σχόλιο στο υπέροχο ποστ του Elias, όπου και η ανεπανάληπτη φράση «Ή θα προχωρήσουμε όλοι μαζί, ως ένα βαθμό υπεύθυνος ο καθένας για την ευτυχία του άλλου, ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί.»

Στην Τρόικα μαλάκας και στον μετανάστη μάγκας

Posted in blogging, grfear, σατιρα, επικαιρα on Μαΐου 13, 2011 by rodia

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα ήταν το ιδεολογικό δίλημμα που μας είχε θέσει προεκλογικά ο σημερινός πρωθυπουργός. Και κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορίσει ότι μας κορόιδεψε καθώς δεν θυμάμαι να το είχε απαντήσει. Προφανώς τώρα γνωρίζουμε ποια ήταν η απάντηση.
Πατήστε το σύνδεσμο, έχει κι άλλα!

Το μαύρο αβγό (βαλσάκι)

Posted in blogging, στιχακια, σατιρα, τραγουδακια, radiobubble, video on Μαΐου 7, 2011 by rodia

Απόψε θα βγω απ’ το μαύρο αβγό
θα καρφώσω πετράδια στη μύτη,
θά ’χω ράστα μαλλιά, θα πουλάω χαλιά
μετανάστης στον Αποσπερίτη.
Συνέχεια

LinkBlog – ο ύμνος του blogger

Posted in blogging, στιχακια, σατιρα, της πλακας on Μαΐου 5, 2011 by rodia

Κάνε μου LinkBlog διπλό,
να σου κάνω τετραπλό!
Βάλε εισερχόμενο,
να σε πιάσω γκόμενο!
Link εκεί και Link εδώ,
χάνομαι μα θα βρεθώ!
Link πιο πέρα, παρακάτω,
ζόρικο και λαστιχάτο!
Εκατό LinkBlog τη μέρα,
δίνουν νόημα κι αέρα!

–>> γραμμένο στις 27 Ιουνίου 2006

Βρωμαίος και Αυγουλιέττα (του Ανσέξ Πυρ)

Posted in blogging, της πλακας, θεατρικοι διαλογοι on Μαΐου 3, 2011 by rodia


Σκηνή Α’

Βρ. Αυγουλιέττα σ’ αγαπώ

Αυγ. Και’γώ Βρωμαίε.. αν και τη μπόχα σου δεν αντέχω..

Βρ. Κάτι θα γίνει για τη μπόχα γλυκειά μου.. μάλλον είναι θέμα διατροφής..

Αυγ. Τι έφαγες σήμερα;

Βρ. Μα.. όπως κάθε μέρα.. Ζγαν..

Αυγ. Απόφευγε το Ζγαν.. γενικά τα αλλαντικά βλάπτουν..

Βρ. Μα δεν είπα παστουρμά.. Ζγανάκι αγνό..

Αυγ. Αυτό μας έλειπε να τρως και παστουρμά! (έξαλλη)

Βρ. Οχι καλή μου, όχι, ΠΟΤΕ ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ! (γονατίζει)

Αυγ. Ούτε ξανά Ζγαν! (επιτακτικά)

Βρ. Ούτε.. ούτε.. (δακρύζει)

Αυγ. Μόνο αν είναι να πεθάνουμε θα φάμε μαζί Ζγαν..

Βρ. Ναι, καλή μου, ναι.. μόνο για θάνατο.. με μια κονσερβούλα..

Αυγ. Απροπό.. Τι λες; Πεθαίνουμε για την αγάπη μας;

Βρ. Πότε; Τώρα; (έντρομος)
Συνέχεια