Archive for the παραλογα Category

Λέξεις… (επί-λεκτική σωτηρία)

Posted in παραλογα, ποιηματα, αγχωδη on Νοέμβριος 16, 2014 by rodia

Να πιαστώ από μια λέξη
Να κάνω θηλειά

από λέξεις
πλεγμένες

Ενα πλεκτό λέξεων

-μια πλεκτάνη-

Να σηκωθώ

πατώντας σ’ένα κουβάρι
από λέξεις

Να βουλιάξω

σε λέξεις μαλακές

Να πνιγώ

σε ένα λεξικό

Ψάχνοντας μια λέξη καθαρή

Ποια λέξη;
Ποια λέξη;

Να πιαστώ από μια λέξη

-άγνωστη λέξη-

Λέξη από ανύπαρκτο λεξιλόγιο

Μετά, αφού σωθώ,
Να λογοδοτήσω
Χρησιμοποιώντας λέξεις

-βρώμικες λέξεις-
για ξεκάρφωμα:

πως τάχα δεν βρήκα τη λέξη,
πως δεν την ξέρω,
πως δεν υπάρχει…
Ενώ έχει γίνει κτήμα μου

φωλιάζει στο μυαλό μου

Με έχει κατακτήσει ολόκληρη
και ΝΑΙ!

Είμαι η Λέξη!
Είμαι η Λέξη η καθαρή,
η λέξη που δεν υπάρχει,
η λέξη που ψάχνω

Είμαι η λέξη που δεν θα βρω
Η λέξη που θα ενταφιαστεί

που θα βουλιάξει
και θα πνιγεί

Μέσα σ’ ένα μακρόσυρτο παραλήρημα

-καλή ώρα.

______________________
γράφτηκε στις 4/8/2013

Advertisements

η παθητική εξόντωση των αντιπάλων

Posted in παραλογα, παραξενα on Απρίλιος 28, 2014 by rodia


Μετά τον έντονο ανταγωνισμό με τους συναδέλφους του, ο καθηγητής της βυζαντινολογίας κ. Παμμαντζουριάδης έπρεπε να σκεφτεί τρόπο εξόντωσης των αντιπάλων του, καθηγητών και λεκτόρων, οι οποίοι κόντευαν να προσεταιριστούν όλο το φοιτητόκοσμο της πόλης. Κλείστηκε το λοιπόν στο ιδιαίτερο γραφείο του, αφού εξόρισε από εκεί γραμματείς και δολοπλόκους φαρισαίους, και προβάρισε μερικές φορές τη νέα του αττραξιόν. Δεδομένου όμως ότι ο χώρος αυτός ήταν πολύ περιορισμένος για τις δυνατότητες του ευρηματικού του κόλπου, βγήκε να κάνει και μια πρόβα στο προαύλιο του Ανωτάτου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος. Εντρομοι οι φοιτητές -και κυρίως οι φοιτήτριες- είδαν εκείνο το μεσημεράκι τον κ. καθηγητή να τρέχει από τη μιαν άκρη στην άλλη κρατώντας τα πόδια του με τα χέρια του, τα οποία είχεν αποκόψει εντελώς. Χωρίς χέρια και χωρίς πόδια, ένας ορθογωνικός ανθρώπινος κορμός μπορούσε να τρέχει και μάλιστα ταχύτατα, σβουρίζοντας στο προαύλιο. Αίμα δεν έτρεχε ουδαμού, μικρά ημιδιαφανή πλαστικά σωληνάκια, συνδεδεμένα με ένα πλαστικό σακκούλι ικανού μεγέθους κρεμασμένο από τον τράχηλον του ευφάνταστου καθηγητού, συνέλεγαν το υγρόν. Λίγο πριν ξεχειλίσει ο σάκκος, ο καθηγητής σταμάτησε την τρελλή του πορεία, έφερε το δεξί χέρι προσεκτικά προς τον ώμο και με ένα κλικ αριστερά τούτο βρέθηκε συγκεκολλημένο εκ νέου στην προτέρα του θέση. Το ίδιο έπραξε και με το αριστερό του χέρι, μόνο που τώρα είχε βοηθό το δεξί. Κατόπιν, κόλλησε τα ποδάρια στους γοφούς προσεκτικά μη κάνει λάθος, να είναι τα μεγάλα δάχτυλα προς την εσωτερική πλευρά. Τέλος, ξεκρέμασε το σακκούλι από το λαιμό του, το ανασήκωσε, έφερε στα χείλη ένα από τα πλαστικά ημιδιαφανή σωληνάκια και ρούφηξε λαίμαργα το αίμα του. «Είδατε πώς το πίνω το αίμα μου τσογλάνια;» απευθύνθηκε προς το φοιτητόκοσμο, να έχουν το νου τους μη και ξαναξεστομίσουν ποτέ αυτή την απειλή -«θα σου πιω το αίμα ρε μπαγάσα» δηλαδή. Αφού μπορούσε να το πίνει και μοναχός του.
_____________________________
ΣΗΜ. το γλυπτό είναι η ‘Sarah Bartmann’ της Willie Bester

το έθιμο της Καθαρής Δευτέρας εκσυγχρονίζεται

Posted in παραλογα on Μαρτίου 8, 2011 by rodia

Σύμφωνα με το Π. Δ/γμα υπ’ αριθ. 666/6/66 απεφασίσθη αντί χαρταετών να πετιούνται στον αέρα χειροβομβίδες, εκάστην Καθαράν Δευτέραν. Ο Ποιητής αντέδρασε σφόδρα με ύβρεις, διαδηλώσεις και κατάρες, ενώ η Βέρα Καλτάκα το βρήκε απολύτως λογικό και σύμφωνο με τις επιταγές της εποχής. Ο Μεργκαέλ, βεβαίως, θα προτιμούσε να ρίχνονται στον αέρα τσεκ επιταγών, αλλά ποιος τον ακούει αυτόν…
Συνέχεια

γουρουνόπουλα τενόροι

Posted in παραλογα, σατιρα on Φεβρουαρίου 11, 2011 by rodia

1.
Οι άνθρωποι χτίζουν σπίτια ψητά:
ηχούν στριγγά οι φραντζόλες πολυκατοικίες
οι βίλλες γουρουνόπουλα τενόροι
γαλοπούλες τραγουδιάρες τα κοντέινερ

2.
Στους ποταμούς της Βουργουνδίας
στεγνά γαμήθηκεν ο Δίας
και στις αυλές των Ταταούλων
έγιν’ η μάχη των φατσούλων! 🙂 😉 😆 κλπ

Η Ιστορία κοιμάται

Posted in παραλογα on Δεκέμβριος 21, 2010 by rodia

Μετά από ένα rave party με πολλά σφηνάκια, η Ιστορία κοιμόταν βαθειά… Η Ελευθερία τον έπαιρνε πιο ελαφριά -ξυπνούσε στο παραμικρό τσικ!- και όσο για την Οικονομία, αυτή δεν κοιμόταν ποτέ γιατί όποτε πήγαινε να κλείσει τα βλέφαρα έβλεπε εφιάλτες, ότι χάνει τα λεφτά της, τη ζωή της, το σπίτι της…

Στο πάρτυ είχαν περάσει ζάχαρη, που λένε, η μουσική είχε ταρακουνήσει το είναι των τριών αδελφών, μόνο που τα σφηνάκια ήταν μπόμπες -ευγενής προσφορά απο τη μαμή της Ιστορίας- έτσι ζαλίστηκαν οι κοπέλες και τρόμαξαν να βρουν το δρόμο να γυρίσουν σπίτι.

Συνέχεια

πρώτα πρώτα, χαρίζω ένα ρόδι

Posted in παραλογα on Μαρτίου 16, 2006 by rodia

Ï?Ï?δι Ï?Ï?ο διάÏ?Ï?ημα

– τι να σημαίνει ένα ρόδι;
– υπάρχουν διάφορες απόψεις περί ροδιών
– ναι, αλλά τι είναι ένα ρόδι;
– ένα ρόδι είναι ένα ρόδι, είναι αδύνατο ένα ρόδι να είναι δύο ρόδια
– ένα ρόδι είναι πάντα το ίδιο;
– ένα ρόδι δεν είναι πάντα το ίδιο, αλλά τι θα πει «πάντα»; υπάρχει «πάντα»;
– πάντα υπάρχει ένα ρόδι κάπου
– οπουδήποτε;
– παντού υπάρχουν ρόδια, φτάνει να τα βλέπεις

Συνέχεια