Archive for the ατακα κιεπιτοπου Category

Μάνα, γιατί με διώχνεις;

Posted in στιχακια, σατιρα, ατακα κιεπιτοπου, επικαιρα on Οκτώβριος 26, 2011 by rodia

Εδώ μας παίρνουνε το σκαλπ
κι εμεις βαρύ χαρμάνι
Τους λείπει μόνο το φτερό
να γίνουν ινδιάνοι!

Εδώ μας κόβουν το λαιμό
κι εμείς λέμε «ξεκίνα»
Μία μας σπρώχνουν στο γκρεμό
και μιά στη γκιλοτίνα!

Εδώ τα πράγματα θολά
κι εμείς γυαλιά ηλίου
Μας τραγουδάνε τραλαλά
στο βούλιαγμα του πλοίου!
__________
Μάνα, παίρνω των ομματιών μου λέμε!

Advertisements

poem-2

Posted in ποιηματα, ατακα κιεπιτοπου on Ιουλίου 11, 2011 by rodia

Σκίζοντας το στέρνο
ξεπετιούνται φεγγάρια
δαγκώνοντας ομίχλες παθιασμένες
χάρισέ μου ένα φεγγάρι απ’ τα φεγγάρια σου
Σκίζοντας το στέρνο
πόνοι αυλακώνουν μάτια
απλώνοντας κρεμάστρες αμμουδερές
χάρισέ μου ένα πόνο από τους πόνους σου
Σκίζοντας το στέρνο
θα σου χαρίσω δυό φεγγάρια πόνο
γεμίζοντας ομίχλη
τα μάτια σου

poem-1

Posted in ποιηματα, ατακα κιεπιτοπου on Ιουλίου 11, 2011 by rodia

Θα δοκιμάσω να γράψω ένα ποίημα.
Αποφάσισα να δοκιμάσω.
Να δοκιμάσω;
Να δοκιμάσω να γράψω;
Ποίημα;
Γιατί ποίημα;
Για ποιο πράγμα;
Τί να υμνήσω;
Το ποίημα δεν είναι ύμνος, σώνει και καλά.
Τί είναι το ποίημα;
Ποίημα είναι μερικοί στίχοι.
Τί είναι στίχος;
Μια μικρή φράση ή ένα κομμάτι φράσης.
Αυτό είναι στίχος;
Υποπτεύομαι ότι αυτό είναι.
Μάλλον αυτό είναι στίχος.
Τί πρέπει να λέν οι στίχοι;
Κάτι που να βγαίνει κατευθείαν από μέσα.
Μέσα από πού ακριβώς;
Μέσα από την ψυχή.
Τί είναι ψυχή;
Αυτό που υπάρχει μέσα σου.
Μόνο μέσα μου υπάρχει;
Μέσα σου δεν υπάρχει;
Μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ψυχή.
Ποιος το λέει αυτό;
Είναι σίγουρο;
Αυτό που σε πονάει είναι ψυχή.
Δεν με πονάει τίποτα.
Τίποτα; Απολύτως τίποτα;
Με πονάει ένα δόντι.
Γράψε τότε για το πονεμένο δόντι.
Ωραία λοιπόν, να γράψω!
Τώρα όμως μόλις μου πέρασε…

3 mules

Posted in στιχακια, σατιρα, ατακα κιεπιτοπου on Μαΐου 25, 2011 by rodia


Τρία μουλάρια πέρδονταν
στη μέση της Σαχάρας
Μια συγχορδία ηρωϊκή
ο πόρδος μιας μουλάρας

Αν έχεις φίλε ακουστά
τον κρότο όπου κάνει
τύφλα να έχουνε τα ντραμς
όταν ο μούλος κλάνει!

Ορχήστρα είναι ολόκληρη
όταν πορδές αφήνει
σου ξαλεγράρει το μυαλό
σαν σκέτη ασπιρίνη!
__________________
–>> image’s link

Το χαμογέλαστρον

Posted in blogging, παραξενα, της στιγμης, ατακα κιεπιτοπου on Μαΐου 24, 2011 by rodia

Πρόκειται για απαραίτητο εξάρτημα της εξάρτυσης των εξαρτημένων πολιτών του πλανήτη Πλάστη. Είναι ένα λάστιχο σε ανάλογο χρώμα με τα μαλλιά του φέροντος, φέρον ομοιόχρωμους γάντζους εκατέρωθεν, και φοριέται επιμελώς κρυπτόμενο υπό του όγκου της πλουσίας κόμης των φερόντων αυτό, λειτουργεί δε ως εξής: Γαντζώνει τα άκρα του στόματος και τανύζει αυτά έως τα ώτα, εξ ού και η έκφραση «χαμόγελο μέχρι τ’ αυτιά».

Πας όστις δεν φέρει την ως άνω συσκευήν της εξαρτύσεως, συλλαμβάνεται εν τω άμα και φυλακίζεται έως ότου δεχθεί -κατόπιν ισχυράς κατηχήσεως με πολλαπλούς τρόπους- να την φοράει δια βίου.

Οι αμετανόητοι εξορίζονται.

Το χαμογέλαστρον δεν αφαιρείται ούτε εις περιπτώσεις πένθους ή άλλας ζοφεράς ψυχικάς καταστάσεις, διότι δεν αναγνωρίζονται τοιαύται καταστάσεις εκ του Συντάγματος του πλανήτου. Εις τον πλανήτην Πλάστην απαγορεύεται ο κλαυθμός και ο οδυρμός, καθώς και η απλή γκρίνια.

Προσφάτως διεγνώσθει μία τάσις αποφυγής του χαμογελάν_διαρκώς από ικανόν αριθμόν πολιτών του πλανήτου και αυτό προβληματίζει την κυβέρνησιν: Εάν εξορισθούν τόσοι πολλοί, ποιους θα εξουσιάζει;
____________________________
Η ιστοριούλα γράφτηκε σαν σχόλιο στο υπέροχο ποστ του Elias, όπου και η ανεπανάληπτη φράση «Ή θα προχωρήσουμε όλοι μαζί, ως ένα βαθμό υπεύθυνος ο καθένας για την ευτυχία του άλλου, ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί.»

Τεν Μπακς, ο δαιμόνιος Αριζόνιος

Posted in ατακα κιεπιτοπου, nomanslande on Ιανουαρίου 14, 2011 by rodia

-Δεν υπάρχει Συμβούλιο του Ντιν! ακούστηκε μια κραυγή σαν από σκουριασμένη κλειδαριά που αγωνίζεται να ξεκλειδώσει, ταυτόχρονα με το ξέπνοο ποδοβολητό ιδρωμένου αλόγου, και η φάτσα του Τεν Μπακς μπήκε γκρο πλαν στο πανί φτύνοντας ταμπάκο ανάμεσα από τα μαυρισμένα δόντια της πάνω μασέλας.

Εσκυψα ασυναίσθητα μη με πάρουν τα σκάγια, σφίγγοντας το χέρι του κολλητού μου, λάτρη των γουέστερν με ανατολικές προεκτάσεις -γουέστερν Σιβηρίας, που λένε.

-Ποιος είναι τούτος ο άγριος; ρώτησα σιγανά, αλλά και δυνατά να ρώταγα τη φωνή μου θα επισκίαζε ο αποπίσω που είχε πνιγεί με πασατέμπο κι έβηχε φτύνοντας κι αυτός. Μεταξύ δύο πυρών, μπροστά ο Τεν Μπακς, πίσω ο πασατέν-μποκς, ήθελα να την κάνω ακροποδητί, να εξανεμιστώ, να διακτινιστώ ακόμα και σε άλλο πλανήτη, έλα όμως που είχα δώσει λόγο πως θα κάτσω να δω το φιλμ ίσαμε το τέλος…

-Αυτός είναι ο από μηχανής θεός, μόλις έφτασε από Αριζόνα για να δώσει λύση κι όπως βλέπεις δε μασάει, σίγουρα το Συμβούλιο Ντιν είναι μούφα, με πληροφόρησε ο δικός μου. Και πώς να μασήσει, με δόντι παρά δόντι κομματάκι δύσκολο, σκέφτηκα και βούλιαξα λίγο παρακάτω στο βελουτέ καθισμα που έτριξε, χρώματος μπλε ξεθωριασμέ.
Συνέχεια