Παράνοια [Larry Cool]

null

Καθένας σχίζει ἕνα κομμάτι ὁρίζοντα,

Καὶ ῥάβει μόνος του τὸ στενό του κοστούμι

Ὁ οὐρανὸς ἔχει κατέβει τόσο χαμηλά,

Ποὺ δὲν χωροῦμε πλέον ὄρθιοι, βαδίζομε σκυφτοὶ

Στόματα ἀνοίγουν ξαφνικὰ στὴν ἄσφαλτο,

Ἐλευθερώνοντας θαμμένες κραυγές,

Καὶ ξανακλείνουν.

 

Ὁ πρωθυπουργὸς κηρύσσει τὴ χώρα,

Σὲ κατάσταση ἀπόλυτης παράνοιας

-«Χαρίστε μου μιὰ σάρπα ἀπὸ ἄνεμο» ἐκλιπαρεῖ

Ἕνας τραπεζίτης τοῦ γλείφει τὸν βολβὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ

Ἕνας γδαρμένος λαγὸς περνᾶ μὲ ἅλματα.

 

Μέσ’ τὸ κρανίο μου, ἰκριώματα

Μικροσκοπικοὶ τεχνίτες,

Οἰκοδομοῦν ἕναν κόσμο χωρὶς ἐξουσίες

Ὁ παλιὸς χάνεται μ’ ἕναν βορβορυγμό,

Στὶς δῖνες τῶν ματιῶν μου.

________________________

http://issuu.com/larrycool/docs/larry_cool_-______________________________________?mode=window

 [επιφυλάσσομαι δια μελλοντικήν αναμόρφωσιν.. Το λάτρεψα αυτό το ποίημα λέμε.. Ευχαριστώ Λάρρυ]

Advertisements

3 Σχόλια to “Παράνοια [Larry Cool]”

  1. Πράγματι, τώρα που το ξαναδιαβάζω νομίζω ότι χρειάζεται ριζική ανακαίνιση. Πιστεύω ότι είσαι η πλέον κατάλληλη!

  2. ζ) να προβαίνει σε κάθε διοικητική ή δικαστική ή εξώδικη ενέργεια για τη νόμιμη προστασία των ανατεθειμένων σε αυτόν δικαιωμάτων και ιδίως να υποβάλλει αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων, να εγείρει αγωγές, να ασκεί ένδικα μέσα, να υποβάλλει μηνύσεις και εγκλήσεις, να παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, να ζητεί την απαγόρευση πράξεων που προσβάλλουν τα δικαιώματα που του έχουν ανατεθεί, να ζητεί την κατάσχεση των παρανόμων αντιτύπων κατά το άρθρο 64 Ν2121/1993, καθώς και να ενεργεί με σύμπραξη της δημόσιας αρχής ή κατά τη διαδικασία του άρθρου 64 Ν.2121/1992 τους αναγκαίους ελέγχους σε καταστήματα πωλήσεως ή ενοικιάσεως ή δανεισμού αντιτύπων για να διαπιστώσει αν οι πράξεις αυτές προσβάλλουν τα ανατεθειμένα σε αυτόν δικαιώματα.

  3. Το αποτολμώ λοιπόν, με όλο το θάρρος… 🙂

    Οξύνοια

    Ολοι μοιραζόμαστε ένα κομμάτι ορίζοντα,

    Και γαζώνουμε ευρύχωρα κοστούμια μπάνιου

    Η θάλασσα διαρκώς ανεβαίνει,

    Τόσο, που θα χρειαστεί να κολυμπήκσουμε..

    Κλείνουμε τα μάτια και βουτάμε στο κύμα,

    Σφραγίζοντας τα στόματα με όστρακα,

    Και αστερίες.

    Ο πρωθυπουργός εγκαταλείπει τη χώρα,

    Σε κατάσταση απόλυτης οξύνοιας

    -«Χαρίστε μου ένα κέλυφος από αυγό στρουθοκαμήλου» εκλιπαρεί

    Ενας ταβερνιάρης του μαγειρεύει λαγό στιφάδο,

    Ενας σαλτιμπάγκος στήνει τσίρκο.

    Εξω, ορθώνονται ικριώματα…

    Γίγαντες της γνώσης και του πνεύματος,

    Κατεδαφίζουν ένα κόσμο ανύπαρκτο

    Ο νέος κόσμος φυτρώνει με αναστεναγμούς ανακούφισης,

    Στα φλογισμένα μάτια μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: