Αρχείο για Ιουλίου, 2011

μονοπάτια φιδοτόπων

Posted in τραγουδακια, αναμεταδοσεις on Ιουλίου 20, 2011 by rodia


Σε μονοπάτια φιδοτόπων τι θέλω ‘γώ να περπατώ;
Είναι καλύτερα λοιπόν ν’ ακροβατώ,
να σβουράω σαν τη ρόδα, όπως δεν τόλμησε κανείς,
και τα χνάρια μου να σβήνω με την άχνα της φωνής


Κι αν λεξιλόγια μου τάζουν για να στιλβώσουν το μυαλό,
σβουράω σα ρόδα κι ανυπόκριτα γελώ,
έχω μάθει ν’ αγναντεύω πιο μακριά κι απ’ τα βουνά,
κι όποια λέξη κι αν ακούσω, μου την έχουν πει ξανά

_____________
from: http://rodiat4.blogspot.com/2007/05/blog-post_31.html

το χρυσό σκατό της ποίησης

Posted in ποιηματα, αναμεταδοσεις on Ιουλίου 13, 2011 by rodia


Κλειστήκαμε στις πόλεις
-ποντίκια των γραφείων-
χάσαμε τον ορίζοντα
ξεχάσαμε τους τόπους,
όπου οι πηγές αναβλύζουν,
δεν βλέπω πια ποτάμια
να οδεύουνε προς θάλασσες.
Ποτάμια έγιναν τα δάκρυα,
θάλασσες κάποια μάτια,
πηγές οι πληροφοριοδότες των ΜΜΕ,
ορίζοντας ένα κορμί
-συχνά στα τέσσερα.

Συνέχεια

χα

Posted in ποιηματα on Ιουλίου 12, 2011 by rodia

χα

χαχα

χάθηκα

χαράματα

χαράχτηκε η

χαρά μου στο

χαλασμένο ρου-

χαλάκι σου, όπου

χάραξα κάποια

χαραυγή τις

χάρες σου

χάθηκα

χαχα

χα

18/7/2006: http://rodiat4.blogspot.com/2006/07/60.html

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΤΑΓΚΟ

Posted in στιχακια, σατιρα, τραγουδακια on Ιουλίου 12, 2011 by rodia

Να φάμε μακαρόνια με κιμά;
ή μήπως να σου φτιάξω γιουβετσάκι;
Σ’ αρέσει το αρνάκι καπαμά,
μπορώ να το ταιριάξω με σπανάκι!

και κει που καίγεται ο κόσμος αυτή ρεύεται
κι εσείς χορεύετε
κι εσείς χορεύετε
έχει στουμπώσει στο φαΐ και ονειρεύεται
πως αδυνάτισε χορεύοντας τσα τσα!

Μ’ αρέσει για σφαγές να μου μιλάς,
μ’ αρέσει να μου λες για πεθαμένους!
Αχ, πες μου για θριάμβους της ΕΛΑΣ,
για λέγε για φτωχούς κι απολυμένους!

ο κόσμος όλος το γλεντάει με το σφάξιμο
κι ούτε ένα κράξιμο
κι ούτε ένα κράξιμο
σκάβει με σθένος να πετύχει αυτό το θάψιμο
βαθύ λαγούμι να χωρέσουν τα λεφτά!

Το ΝΑΤΟ σφάζει στο Αφγανιστάν,
φτωχούς πυροβολούν στη Βολιβία.
Ποιος είναι πιο μεγάλος ταλιμπάν
αυτό θ’ αποδειχτεί στη νεκροψία…

και ο πλανήτης να χαζεύει στα κανάλια του
τα μαύρα χάλια του
τα μαύρα χάλια του
στίβει ανθρώπους για ζουμί στα πορτοκάλια του
και καταπίνει βιταμίνες με ουρά!

–>> μεταφορά από εδώ
–>> ο τρόπος και η ώρα που γράφτηκε, εδώ

poem-2

Posted in ποιηματα, ατακα κιεπιτοπου on Ιουλίου 11, 2011 by rodia

Σκίζοντας το στέρνο
ξεπετιούνται φεγγάρια
δαγκώνοντας ομίχλες παθιασμένες
χάρισέ μου ένα φεγγάρι απ’ τα φεγγάρια σου
Σκίζοντας το στέρνο
πόνοι αυλακώνουν μάτια
απλώνοντας κρεμάστρες αμμουδερές
χάρισέ μου ένα πόνο από τους πόνους σου
Σκίζοντας το στέρνο
θα σου χαρίσω δυό φεγγάρια πόνο
γεμίζοντας ομίχλη
τα μάτια σου

poem-1

Posted in ποιηματα, ατακα κιεπιτοπου on Ιουλίου 11, 2011 by rodia

Θα δοκιμάσω να γράψω ένα ποίημα.
Αποφάσισα να δοκιμάσω.
Να δοκιμάσω;
Να δοκιμάσω να γράψω;
Ποίημα;
Γιατί ποίημα;
Για ποιο πράγμα;
Τί να υμνήσω;
Το ποίημα δεν είναι ύμνος, σώνει και καλά.
Τί είναι το ποίημα;
Ποίημα είναι μερικοί στίχοι.
Τί είναι στίχος;
Μια μικρή φράση ή ένα κομμάτι φράσης.
Αυτό είναι στίχος;
Υποπτεύομαι ότι αυτό είναι.
Μάλλον αυτό είναι στίχος.
Τί πρέπει να λέν οι στίχοι;
Κάτι που να βγαίνει κατευθείαν από μέσα.
Μέσα από πού ακριβώς;
Μέσα από την ψυχή.
Τί είναι ψυχή;
Αυτό που υπάρχει μέσα σου.
Μόνο μέσα μου υπάρχει;
Μέσα σου δεν υπάρχει;
Μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει ψυχή.
Ποιος το λέει αυτό;
Είναι σίγουρο;
Αυτό που σε πονάει είναι ψυχή.
Δεν με πονάει τίποτα.
Τίποτα; Απολύτως τίποτα;
Με πονάει ένα δόντι.
Γράψε τότε για το πονεμένο δόντι.
Ωραία λοιπόν, να γράψω!
Τώρα όμως μόλις μου πέρασε…

Περί Δανειακής Σύμβασης

Posted in αναμεταδοσεις, επικαιρα on Ιουλίου 3, 2011 by rodia

Ακούστε με προσοχή, με μεγάλη προσοχή:

1. Ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γεώργιος Κασιμάτης μιλά για τη δανειακή σύμβαση. -1/3
http://www.4shared.com/embed/683087635/b79f7034

2. Ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γεώργιος Κασιμάτης μιλά για τη δανειακή σύμβαση. -2/3
http://www.4shared.com/embed/683099694/e7c8f6ab

3. Ο Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γεώργιος Κασιμάτης μιλά για τη δανειακή σύμβαση. -3/3
http://www.4shared.com/embed/683168319/a6dbe1e4
____________________
Κατά τα άλλα, το μεσοπρόθεσμο το παίζουμε στα δάχτυλα!