άνθρωποι των περιστάσεων

Βρήκα το βίντεο στις 6:30 το πρωί, το μοίρασα σε twitter και FB και το σκέφτομαι μέχρι τώρα. Ετσι, γράφω όσα σκέφτηκα, γράφω αυτά που ίσως δεν βλέπουν άλλα μάτια, γράφω αυτά που βλέπουν ίσως και άλλα μάτια αλλά δεν τολμούν να τα εκφράσουν.
Βλέπω και ξαναβλέπω τον συνοροφρουρό. Βλέπω έναν άνθρωπο τοποθετημένο σε μια θέση, την οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρατήσει –και να κρατηθεί από αυτήν– βλέπω έναν άνθρωπο στα όρια της μετάλλαξης, έναν άνθρωπο στριτζαρισμένο, τσιτωμένο, που πολύ θα ήθελε ίσως να μη βρίσκεται στη θέση αυτή, αλλά τι να κάνει που έχει εμποτιστεί με διάφορες θεωρίες και αν τις διώξει από το μυαλό του μπορεί και να καταρρεύσει όλο το οικοδόμημα των Αξιών του…

Βλέπω τον άνθρωπο πίσω από τη μάσκα την αυστηρή και άγρια, την τεντωμένη μάσκα, αυτή που ο ίδιος ίσως νομίζει πως είναι η καλύτερη να φορεθεί για την περίσταση.
Βλέπω τον άνθρωπο που μπορεί να κρύβει μέσα του μια καρδιά μαλακή σαν βούτυρο, να είναι φιλόξενος και καλόκαρδος με τους φίλους του, που σε άλλες περιστάσεις πιθανότατα να φιλοξενούσε μετά χαράς και χίλους νομάτους –αν είχε π.χ. ένα πύργο, σε άλλες εποχές…
Βλέπω τον άνθρωπο που αρνείται να σκεφτεί όχι επειδή δεν ξέρει να σκέφτεται, αλλά επειδή αν σκεφτόταν θα βρισκόταν σε αδυναμία –κατά τη γνώμη του πάντα.
Βλέπω τον άνθρωπο που δεν του έδειξε κανείς ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι επιβολής, πιο σημαντικοί και αξιόπιστοι απο τα χαστούκια και τον προπηλακισμό.
Βλέπω τον άνθρωπο που δεν έμαθε τη σημασία της αγάπης ή έμαθε την αγάπη με λάθος τρόπο –τη λέξη «αγάπη» και όχι το νόημά της…
Αγκάλιασε, άραγε, μια στοργική μάνα αυτό τον άνθρωπο; Οχι με πλήρη και αστόχαστη αποδοχή, αλλά με στοργή πραγματική, να του δείξει όλες τις πλευρές του κόσμου, να του δείξει και τα δικά του λάθη και το πώς να συνυπάρχει μέσα στον κόσμο αυτό;
Νοιώθω θλίψη για τους μετανάστες, αυτούς τους κυνηγημένους απο τη μοίρα τους ανθρώπους, αλλά λυπάμαι πιο πολύ αυτό το μεταλλαγμένο πλάσμα που ήταν άνθρωπος και ελπίζω να ξαναγίνει άνθρωπος γιατί το αξίζει το γένος των ανθρώπων. Ούτε ένας άνθρωπος δεν πρέπει να χάνεται. Δεν περισσεύουμε.

Advertisements

5 Σχόλια to “άνθρωποι των περιστάσεων”

  1. Μου θύμισε στρατό. Καταπληκτικό βίντεο
    στις αντιθέσεις του με τους τουρίστες
    να καλοπερνάν.

    • Εμενα μου θύμισε φιλμς και βιβλια που περιγραφουν τον τροπο εκπαιδευσης των πεζοναυτών και άλλων «σκληροτράχηλων» ομαδων κρούσης.

  2. είδα…και ξαναείδα…

  3. Exi akoma tetious malakes i ellada?

  4. τα λογιια ειναι περητα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: