γουρουνόπουλα τενόροι

1.
Οι άνθρωποι χτίζουν σπίτια ψητά:
ηχούν στριγγά οι φραντζόλες πολυκατοικίες
οι βίλλες γουρουνόπουλα τενόροι
γαλοπούλες τραγουδιάρες τα κοντέινερ

2.
Στους ποταμούς της Βουργουνδίας
στεγνά γαμήθηκεν ο Δίας
και στις αυλές των Ταταούλων
έγιν’ η μάχη των φατσούλων! 🙂 😉 😆 κλπ

Advertisements

4 Σχόλια to “γουρουνόπουλα τενόροι”

  1. Αν καταλαβα καλα εχεις και πειρατικο ραδιο-φονικο σταθμο που ανεβαζεις μουσικες, αλλα δεν καταφερα να βρω πως μπαινει εκει σχολιο και ετσι ηλθα εδω, συνεπως ζητω συγνωμη για το ασχετο του θεματος.

    Λοιπον, εβαλα στο ψαχτηρι τη λεξη «Ραμίνος» και με οδηγησε στο δικο σου ραδιο.
    Νομιζα οτι μονο εγω τον ηξερα τον Ραμινο αλλα με εκπληξη διαπιστωσα οτι τον ηξερες κι εσυ και μαλιστα καλυτερα απο εμενα.
    Πηγαινα και τον ακουγα στη στην μπουατ, επανω στην ταρατσα που τραγουδαγε (μου διαφευγει το ονομα της – «5η εποχη» μηπως; Μαλλον οχι) καπου γυρω στο 1970-72 και οταν τον ειδα στην φωτο ξαναζωντανεψε η μορφη του μπροστα μου.
    Τρελαθηκα οταν ακουσα και τη φωνη του, ηταν σαν να μην ειχε περασει ουτε μια μερα απο τοτε.
    Αυτα ηθελα να σου πω.

    • Θειε Ισιδωρε, με κατασυγκίνησες λεμε!
      Αααα πρεπει οπωσδηποτε να τα μιλησουμε αυτα.
      Θα ανεβασω και τη β’ πλευρα του δισκου, μονο που ειναι λιγο φαγωμενη…
      Ευχαριστω για το.. άσχετο σχόλιο :))

  2. Κι εμενα με συγκινησε η απαντηση διοτι μολις ειδα την αφιερωση (περι Ραμινου) θελησα να στο περασω το μυνημα κι επειδη δεν εβρισκα τον τροπο (δεν εχεις ουτε ημεηλ στα μπλογκ σου) δεν ηξερα αν θα το εβλεπες.

    Πραγματικα, σε διαφορες συζητησεις περι τα παλια, εχω ρωτησει διαφορους ανθρωπους που γυρνουσανε εκεινη την εποχη στην πλακα κι ενω βρισκαμε κοινα γνωστους τυπους π.χ. «Ηρακλης και λερναια Υδρα» κλπ, τον Ραμινο δεν ετυχε να τον ξερει κανεις. Ετσι μου ειχε δημιουργηθει η εντυπωση οτι ειμαι ο μοναδικος που τον ηξερε ή οτι ηταν ενα πλασμα της φαντασιας μου.
    Βεβαια ειχα μηλισει αρκετες φορες μαζι του, θυμαμαι μια φορα μαλιστα πως μολις τελειωσε το προγραμμα του κι εφυγαν οι πελατες εγω ημουν εκει με μια φιλεναδιτσα μου και -θυμαμαι καλα- αφου εβαλε την κιθαρα του στη θηκη την πηρε και ηλθε και καθησε μαζι μας μας ρωτησε αν μας αρεσε το [προγραμμα του και μειναμε εκει να μιλαμε μεχρι το πρωι.
    Τοτε ητανε …τα χρονια της αθωοτητας αλλα αυτος -θυμαμαι πολυ καλα οτι- ηταν ενα πολυ ευαισθητο παιδι ακομα και για τα δεδομενα της ρομαντικης εκεινης εποχης.

    Οταν διαβασα στο αφιερωμα σου για τον τροπο με τον οποιο εφυγε ενοιωσα σα να εφυγε ενας μακρυνος φιλος που ειχα να τον δω απο την παιδικη ηλικια.
    Φαινεται οτι δεν ειχε την θωρακιση που χρειαζοταν για να επιβιωσει.

    Να τα μιλησουμε λοιπον αυτα. Μονο που ο θειος Ισιδωρος δεν εμφανιζεται πια στο διαδικτυο εδω και -παραπανω απο- 2 χρονια και αυτη ηταν η πρωτη και μοναδικη φορα που αφησα σχολιο (ως θ.Ι.) λογω Ραμινου.

    Εσυ βλεπω ομως οτι συνεχιζεις ακαθεκτη.
    Μπραβο και καλη δυναμη.

    • To mail μου δεν ειναι μυστικο, αλλα δεν γνωριζω ακομα καλα αυτη την πλατφορμα του wordpress ωστε να το γραψω στην πλαϊνη μπάρα και το γραφω εδω:
      tsouknida300 (papaki) yahoo (telitsa) gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: