Αρχείο για Δεκέμβριος, 2010

Η Μαίρη και το Χάπι

Posted in σατιρα, σκεψεις on Δεκέμβριος 30, 2010 by rodia

Είναι μια κοπέλα που τη λένε Μαίρη και κάθε πρωτοχρονιά πίνει ένα Χάπι.
Φέτος, η Μαίρη έπαθε Κρίση και το Χάπι μάλλον θα κατέβει στραβά.
Advertisements

δεκατέσσερις σταγόνες

Posted in σκεψεις on Δεκέμβριος 30, 2010 by rodia


δεκατέσσερις σταγόνες, πέσαν κιόλας οι δυο, απομένουν άλλες δώδεκα. Μετράω τις μέρες μέχρι να φύγεις κι ύστερα θα μετρώ τις μέρες μέχρι να ξανάρθεις.

Η θλίψη των εορτών

Posted in σκεψεις on Δεκέμβριος 27, 2010 by rodia

Η θλίψη αυτή δεν προϋποθέτει μοναξιά, ανέχεια, ασθένειες και βάσανα: Είναι μια εσωτερική κατάσταση. Είναι η κατάσταση της ψυχής του ανθρώπου χωρίς αυταπάτες, εκείνου που -δυστυχώς ή ευτυχώς- έχει καταλάβει ότι οι ευχές επαναλαμβάνονται στο βρόντο και η ειρηνική δημιουργικότητα που αναζητεί είναι μάταιη.

Δυστυχώς, επειδή οι «πολλοί» που ακολουθούν τα συστήματα, έχουν πεισθεί

α) πως η δημιουργικότητα χρειάζεται σπρώξιμο από διάφορα κίνητρα, όπως π.χ. το χρήμα ή/και η δόξα.
β) πως βασική αιτία των επιστημονικών κατακτήσεων είναι ο ανταγωνισμός και ο πόλεμος.

και αδυνατούν να εννοήσουν τί σημαίνει να είναι κάποιο μυαλό δημιουργικό ανταγωνιζόμενο απλώς τον εαυτό του. Να πηγαίνει τη σκέψη του παραπέρα, απλώς επειδή σκέπτεται.

Ευτυχώς, επειδή υπάρχουν -και πολλαπλασιάζονται στον καιρό μας- οι αληθινά δημιουργικοί άνθρωποι, εκείνοι που γνωρίζουν ότι η δημιουργικότητα δεν προϋποθέτει κανένα από τα προηγουμένως αναφερθέντα. Ούτε πόλεμο, ούτε ανταγωνισμό με άλλους, ούτε χρήμα, ούτε δόξα. Οταν αφαιρεθεί ο σκοπός (το ΓΙΑ ΝΑ) υπάρχει χώρος, άπλετος χώρος, να υπάρξει ένας κόσμος -μια κοινωνία- ειρηνική, γεμάτη ήρεμους, χαρούμενους και δημιουργικούς ανθρώπους. Χωρίς σύμβολα, υστερία, καταναγκασμούς και ανοησία.

Σύμβολα, όπως π.χ. ο σταυρός, ένα όργανο βασανισμού
Υστερία, όπως π.χ. τα καλέσματα των ισλαμιστών -και καλά.
Καταναγκασμούς, όπως π.χ. τα κελεύσματα των ΜΜΕ.
Ανοησία, όπως π.χ. τους λογαριασμούς των χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων.

Στο πλαίσο αυτών των σκέψεων, εύχομαι σε όλους όσοι διαβάσουν το κειμενάκι μου, Καλή, Χαρούμενη και Δημιουργική χρονιά!
Σκεφτείτε το… Με λίγη τύχη, θα πετύχει! 🙂

Bruce Springsteen – Oh mary dont you weep

Posted in video on Δεκέμβριος 27, 2010 by rodia


Το πιο σέξυ βίντεο του Boss. Μπορείς να μυρίσεις και τον ιδρώτα του!

Χριστουγεννιάτικες μέρες

Posted in αγχωδη, διηγηματα on Δεκέμβριος 25, 2010 by rodia

Μισομπρουμυτισμένος στο χαλί σκαλίζει το σωρό από χαρτάκια που κείτονται εδώ και κάτι μέρες στην άκρη του, κοντά στο πόδι του τραπεζιού, μαζεύοντας σκόνη. Πιάνει στ’ ακροδάχτυλα του αριστερού του χεριού ένα ένα τα χαρτάκια, τα σηκώνει και τα κοιτάζει προσεχτικά στο φως, αφού τινάξει απαλά τη σκόνη από πάνω τους. Μετά τ’ απιθώνει σε κάποιον απ’ τους μικρότερους σωρούς, που σχηματίζονται σιγά σιγά γύρω-γύρω, ανάλογα με το περιεχόμενό τους. Μερικά, τά βάζει σε μια γαλάζια νάϋλον σακκουλίτσα για να τα πετάξει, μάλλον αύριο, αφού τα επανεξετάσει.

Άλλα απ’ αυτά είναι παλιοί λογαριασμοί -πόσο νερό, πόσο ηλεκτρικό, πόσο τηλέφωνο, θ’ αγόραζε σπίτι αν έκανε λιγάκι οικονομία τόσα χρόνια! Αποδείξεις κρασοκατανύξεων με φίλους, αποδείξεις ειδών ρουχισμού -από πότε είχε ν’ αγοράσει ρούχα; Ούτε που θυμάται, τα χαρτάκια όμως του το θυμίζουν με τις τυπωμένες ημερομηνίες τους. Χαρτάκια με αριθμούς τηλεφώνων, πρόχειρα σημειωμένοι χωρίς ένα όνομα πάνω -πώς να θυμηθεί σε ποιόν ανήκουν; Κι άλλα χαρτάκια με κάποιο στίχο, που πάλι δε θυμάται αν τον είχε ακούσει ή διαβάσει ή αποτελούσε μια έμπνευση της στιγμής.
Συνέχεια

Επίκαιρα καλαντα!

Posted in music, video on Δεκέμβριος 24, 2010 by rodia

Τέρμα τα ηχεία, ε.. να ακουσει ο Ντομινίκ όπου κι αν βρίσκεται.

ΤΑ ΘΗΡΙΑ

Posted in ποιηματα on Δεκέμβριος 24, 2010 by rodia


Ηταν δεμένα κάργα
ριγμένα στο έδαφος
τα θηρία.
Περήφανα λιοντάρια,
τίγρεις και αγριολαγοί,
σπάραζαν και χτυπιόντουσαν
σαν ψάρια στη στεριά.
Το στήσιμο των κλουβιών
δεν είχε τελειώσει ακόμα
για να κλειστούν εκεί,
να ηρεμήσουν.

Σκεφτόμουν πόσο δύσκολο θα ήταν
να κοιμηθώ με όλον αυτό το θόρυβο:
κοπανιόντουσαν σαν τρελλά
κάτω από τα δεσμά τους.

Πάντως, κοιμήθηκα σαν πουλάκι.
Ο ήχος της απόγνωσης
των αιχμάλωτων θηρίων
με νανούρισε γλυκά.

________________________
Γραμμένο στις 15/01/2005, ανέβηκε πρώτη φορά εδώ, στις 22/3/2006