ο περιπατητής

Κλακ κλακ κλακ – κλακ κλακ κλακ
Περπατά αμέριμνος, σαν προσηλωμένος σε καλόδεχτο πεπρωμένο.
Ανεμίζει φτερουγίζοντας η μαύρη καπαρντίνα.
Ο ίσκιος του σέρνεται πετσοκομμένος στο μακρόστενο πάρκο.
Σμήνη πουλιών ξεπετιούνται σε κάθε βήμα,
λες και το βάδισμα ξεκλειδώνει πόρτες κλουβιών.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε την Αυγούστου 11, 2011 στις 4:53 πμ και έχει αρχειοθετηθεί ώς παραξενα, ποιηματα . Μπορείτε να παρακολουθήσετε τα όποια σχόλια σε αυτό το άρθρο μέσω feed RSS 2.0 Μπορείτε να αφήσετε σχόλιο, ή trackback από την δικιά σας σελίδα.

2 Σχόλια to “ο περιπατητής”

χαρη Λέει:
Αυγούστου 24, 2011 στις 6:34 μμ

ξεκλείδωσες για τα καλά!

Απάντηση
katabran Λέει:
Αυγούστου 30, 2011 στις 1:03 μμ

κλακ , κλακ , κλακ …
ήχοι της ύπαρξης…
απ ότι αμυδρά μπορώ να δω και να καταλάβω, είχε έναν ενδοιασμό ο τύπος…
ένας θεός ξέρει πώς είχε δημιουργηθεί αυτός και τα πουλιά που ξεσήκωσε το βήμα του αλλά ένιωσε πως δεν είναι πια ζημιούργημα της φύσης…

Απάντηση